مدل های قیمت گذاری برون سپاری خدمات فناوری اطلاعات

 

مدلهای ارزشگذاری خدمات برون سپاری

 

همانطور که می‌‌‌دانیم امروزه سازمان ها برای کاهش دغدغه و چالش‌‌‌های مربوط به واحدهای مختلف در سازمان، برخی از امور را به شرکت‌های دیگر برونسپاری می‌کنند. این امر نه تنها از بُعد کاهش هزینه برای یک سازمان قابل توجه خواهد بود، بلکه کمک شایانی برای کسب خدمات با کیفیت بهتر و تمرکز بر روی اهداف اصلی سازمان خواهد داشت. یکی از مسایلی که امروزه با آن پیش رو هستیم، نحوه ی قیمت گذاری و عقد قرارداد با شرکت های خدمات دهنده می باشد. آگاهی از روشهای ارزشگذاری خدمات می تواند در انتخاب بهترین  و سازگارترین روش، موثر باشد.

لینک مرتبط: خدمات نگهداری 0تا100 زیرساخت شبکه و فناوری اطلاعات توسط شرکت توسعه تجارت آوان

در ادامه به شرح مختصری از انواع مدل‌های قیمت گذاری در امر برونسپاری می پردازیم.

  • Staffing Model (مدل بکارگیری نیرو و برآورد هزینه بر اساس میزان خدمات)

در این مدل، بر حسب نیاز اجرای یک پروژه یا بدلیل لزوم حضور موقت نیروی بیشتر و حتی فرد متخصص در بازه ی زمانی محدود، سازمان ها می توانند با عقد قرارداد و اعلام جزئیات دقیق از قبیل میزان ساعات، شرایط اقامت، هزینه ایاب و ذهاب، نحوه ی تامین تجهیزات مربوطه و مبلغ قرارداد بر اساس موارد مذکور، نیاز خود را مرتفع سازند.

مزایا:

  • پرداخت هزینه در زمان نیاز
  • دقت کنترل در میزان پیشرفت کار (انجام هرچه سریعتر پروژه منجر به کاهش هزینه بابت دریافت خدمات می باشد.)

 

  • Fixed Price Model (پرداخت مبلغ ثابت به ازای خدمت مشخص)

در برخی از مواقع میزان نیاز به خدمات و چهارچوب کاری آن کاملا مشخص می باشد، بدین صورت که سرویس دهنده و سرویس گیرنده بصورت کامل بر شرح نیازها و خدمات مورد نظر آگاه هستند و براساس عقد قراردادی که در آن تمامی سرویس ها بصورت کامل ذکر شده است، اقدام به کسب خدمات می کنند. در این روش، بنا به ثابت بودن میزان و نوع سرویسی که ارائه میگردد، مبلغ ثابتی نیز برای ارزشگذاری این خدمات مشخص می شود.

 

  • Cost Reimbursable Model (مدل باز پرداخت هزینه)

این مدل کمی با روش Fixed Price Model متفاوت می باشد. بدین صورت که در مدل قبلی کارفرما مبلغی ثابت را بابت انجام یک پروژه با شرح وظایف مشخص، پرداخت می نمود و شرکت خدمات دهنده(پیمانکار) ملزم به اتمام وظایف تعریف شده با همان میزان مبلغ دریافتی خواهد بود. در حالیکه در مدل باز پرداخت هزینه، در ابتدا می بایست تخمین دقیقی از فرآیندها و زمان مورد نیاز برای انجام آنها صورت پذیرد و مبلغی را برای آن در نظر گرفت. سپس پیمانکار با توجه به هزینه های انجام شده، از نظر مالی و یا زمانی، نسبت به دریافت باقی مانده‌ی آن اقدام می نماید.

باید توجه داشته باشیم همانطور که ذکر شد اجرای صحیح این مدل ملزم به بررسی دقیق فعالیت های مربوطه بوده تا هزینه ی اتمام پروژه مغایرت زیادی با مبلغ از پیش تعیین شده نداشته باشد. به یاد داشته باشیم که شرکت ها زمانیکه عدم قطعیت در فرآیندهای پروژه بالاست، از این مدل استفاده می‌کنند.

 

  • Time and Materials (مدل قیمت گذاری بر اساس زمان و مواد مصرفی)

در این روش – که نام آن نشاندهنده نوع ارزشگذاری است – شرکت پیمانکار در ازای میزان زمان و مقدار تجهیزات مصرفی که در حین تکمیل پروژه انجام داده است، اقدام به اعلام هزینه می کند. در این مدل مرسوم، کارفرما هرچه به جزئیات فرآیندها و فعالیت های مورد نظر که قرار است برونسپاری گردد، تسلط داشته باشد، در نهایت از بُعد هزینه و زمان اجرای پروژه منفعت بیشتری خواهند داشت. برعکس اگر شرح وظایف و حوزه ی فعالیت مورد نظر مشخص نباشد، هزینه ی بالاتری صرف خواهد شد.

 

  • Consumption based pricing model (مدل مبتنی بر میزان مصرف)

ای روش، با داشتن قابلیت تغییر در قیمت بر اساس شرایط کار، این امکان را به طرفین می دهد که در جهت صرفه جویی در هزینه های ثابت از مزیت بیشتری بهره مند گردند. در واقع این مدل برای سازمان هایی که دغدغه ی میزان کیفیت کار و بهره وری پیمانکار و همچنین نوع خدمات آنها بطور چشمگیر درحال تغییر می باشد، تبیین گردیده است. در مقایسه با مدل Fixed Price Model، از مزیت های قابل توجه برای شرکت پیمانکار، میباشد.

مزایا:

  • کاهش هزینه های احتمالی هنگام وقوع یک پیشامد

 

  • Profit sharing pricing model (مدل مبتنی بر اشتراک سود)

این مدل را میتوان قیمت گذاری بر اساس نتیجه نیز نامبرد. در این سیاست قیمت گذاری میتوان با ایجاد انگیزه و تعیین پاداش برای شرکت پیمانکار، ارزش بیشتری نسبت به آنچه که در قرارداد ذکر شده است، کسب کرد. شایان ذکر است در سازمان هایی که صرفه جویی در هزینه از اولویت بالایی برخوردار است، این مدل را نمیتوان بعنوان بهترین گزینه انتخاب نمود.

مزایا:

  • افزایش کیفیت خدمات به دلیل ایجاد انگیزه در پیمانکار
  • اشتراک ریسک احتمالی با پیمانکار

 

  • Shared risk-reward pricing model (مدل تسهیم ریسک و پاداش)

این مدل از قیمت گذاری بر پایه ی یک قیمت گذاری ثابت بنا نهاده شده و اعمال هزینه های مازاد و بیشتر از حد تعیین شده منوط به تحقق یکسری اهداف مشخص می باشد. به زبان ساده، این مدل معمولا در شرایطی است که ارائه دهنده خدمات و مشتری به طور مشترک برای توسعه محصول یا خدمات جدید که مابین شرکت خدمات گیرنده و خدمات دهنده مورد توافق قرار گرفته است سرمایه گذاری می کنند. در نهایت، پیمانکار و مشتری سهم پاداش و هزینه های مختلف را برای مدت زمان توافق شده دربرخواهند گرفت.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *